De ziel in religieus, theologisch perspectief

Een ‘bezield verhaal’, ‘leven in een bezield verband’, ‘met heel zijn ziel en zaligheid’, het ‘ontzielde lichaam’. Haarfijn weten we wat ermee bedoeld wordt. En toch, op het moment dat we vragen naar wat de ziel dan is, gaat het als met het bekende antwoord van Augustinus op de vraag: wat is tijd? Zolang niemand het vraagt, weet ik het wel. Maar als ik op deze vraag antwoord moet geven, weet ik het niet meer. Kunnen we überhaupt het mysterie van de ziel doorgronden? Of kunnen we haar hoogstens beamen maar blijft een volledig inzicht in deze principieel buiten ons bereik? En als dat het geval is, wat betekent dit dan, ook in het licht van de stelling van sommige neurowetenschappers dat wij ons brein zouden zijn?

De ziel in religieus, theologisch perspectief