De verlossingsbehoefte onder kritiek

Moderne westerse mensen worden niet erg aangesproken door het woord verlossing en lijken weinig behoefte te hebben aan verlossing. Zij voelen zich zelfbewust, autonoom en zelfredzaam. Nietzsche wordt vaak aangehaald als een fel criticus van het christelijke verlossingsbegrip. Hij ziet verlossing als de behoefte van de ‘zwakke mens’. Betekent zijn kritiek een algehele afwijzing van verlossing of slechts de ontmaskering van een onhoudbare invulling ervan? Houdt zijn kritiek op de christelijke verlossingsopvatting een pleidooi in voor een andere, nieuwe vorm van verlossing?

De verlossingsbehoefte onder kritiek